TRABZON'DAN VAN'A UZANAN GÖÇÜN 61. YIL DÖNÜMÜ

Trabzon'un Çaykara ilçesinde yaşanan büyük heyelan felaketinin ardından, 1965 yılında devlet eliyle Van'ın Özalp ilçesine yerleştirilen Karadenizli ailelerin göç hikayesi 61. Yılı münasebetiyle bir festival düzenlendi

Trabzon'un Çaykara ilçesinde yaşanan büyük heyelan felaketinin ardından, 1965 yılında devlet eliyle Van'ın Özalp ilçesine yerleştirilen Karadenizli ailelerin göç hikayesi 61. Yılı münasebetiyle bir festival düzenlendi Trabzon'dan Van'a uzanan bu yarım asırdan fazla kardeşlik, uyum ve dayanışma öyküsü, Trabzon plakasına da denk gelen göçün 61. Yılı düzenlenen görkemli bir etkinlikle kutlandı. 1965 yılında Trabzon'un Çaykara ilçesinden Van'a göç ederek Dönerdere ve Emek mahallelerine yerleşen ailelerin hikâyesini yaşatmak ve gelecek nesillere aktarmak amacıyla düzenlenen 61. yıl dönümü etkinliği, göçün sosyal, kültürel ve ekonomik yönleri ele alındı Kültürlerin kaynaşmasının en güzel örneklerinden birini sergileyen bu anlamlı organizasyona Ak Parti Van Milletvekili Kayhan Türkmenoğlu, Van İl Emniyet Müdürü Murat Mutlu, Van İl Jandama Komutanı Tuğgeneral Mücahit Avkıran bazı kurum müdürleri Çaykara Belediye Başkanı Hanefi Tok, aynı tarihlerde Hatay Kırıkhan’a göç edenlerden bir otobüs vatandaş ve iki mahallede yaşayan vatandaşlar katıldı. Ev sahipliğini ve Van koordinatörlüğünü Dönerdere köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanı Turgay Özbek, mahalle sakinleri, Trabzon ayağını ise Hilmi Kanık ile İbrahim İnce üstlendi. Etkinlik, hem Karadeniz hem de Doğu Anadolu yöresi halk oyun gösterilerin ardından göç hikayesi ile ilgili protokol konuşmaları yapıldı. Yöresel yemeklerin ikramı, göç sürecini anlatan fotoğraf sergisinin gezilmesi, Emek mahalle sakini ve gazeteci yazar Nihat Özbay yazdığı Göç hikayesi kitabının tanıtımı ve imzalaması ve protokole takdiminin ardından katılımcıların horon oynamasıyla etkinlik sona erdi. Karadeniz’in yemyeşil köylerinden Van’a göç eden Laz aileler, yeni doğa, iklim ve kültüre rağmen kısa sürede uyum sağlayarak hem geleneklerini korudu hem de yöre halkıyla kaynaştı. Köylerde her şey yeniydi. Evler, gelenekler, hatta toprak bile. Karadeniz’in mısır tarlalarından gelen Lazlar, burada buğdayla tanıştı. Yeni iklim, yeni yemek alışkanlıkları ve yeni bir yaşam tarzı, onların uyum sürecini şekillendirdi. Van’da gelen Laz aileler yavaş yavaş yöre halkıyla kaynaştı. Laz düğünlerinde horon oynarken, bir yandan da halay çekilmesi artık sıradan bir manzaraya dönüştü. Laz köyü sakinlerinden Ali Güner, düğünlerinde hem horon hem de halay oynadılar. Bazıları Kürtçe konuşurken bazen de yöre halk oyunlarını oynadılar ama Karadeniz kültürünü unutmadılar. //RÖP// Abdullah Şamiloğlu - Burada ikamet ediyordum fakat uzun yıllardır Kocaeli Körfezi'nde ikamet ediyorum. Yaz buraya geliyorum. 10 yaşındaydım. Fevkalade her şeyi hatırlıyorum. Hatta memlekette bile anılarım var yani. Biz çocukken memlekette güzel anılarımız oldu. İşte 1965'te buraya geldik. O bizim doğup büyüdüğümüz şehrimiz. Hatta şeyimiz diyelim memleketimiz. Ama burası da buraya da iyi uyum sağladık. Anlattıklarına göre yani daha önceden yapılan olan selden dolayı ne bileyim orası biraz kırsal bir köy. Şu anda tabii ki Türkiye'nin en gözde turizm bölgelerinden bir tanesi. Fakat o zaman oranın %80'i, %90'ı gurbetlerde hayatını idame ediyorlardı. Şimdi onlar orayı bilerek yani burayı da daha sonradan burayı da keşfederek şey ettiler. Hatta az önce muhtarımız anlattı buranın geliş şeyini. Onun rahmetli babasının Ankara'da imam oluşu ve İmar ve İskan Bakanlığı'ndan yani böyle bir şeyin böyle bir köy projesi olduğunu şey ederek şey etti. Buraya ilk önce 85 hane bu köy 75 hane de Emek Köyü olarak geldiler. //RÖP// Nihat Özbay—Gazeteci Yazar Emek mahalle sakini: Ben Nihat Özbay Karadenizli Van'da yaşayan yazar ve gazeteci. Eee bu yıl burada düzenlediğimiz Trabzon'dan Van'a 61. yıl dönümü etkinliklerinde bu bizim için çok önemli bir gün. Çünkü Trabzon'un plakası 61 olduğu için Trabzon'dan buraya göçün 61. yılını kutluyoruz. Şu anda etkinliğimizde sanatçılarımız var. Fotoğraf sergimiz var. Kitap tanıtımımız var. Sanatçılar ve katılımcıların çok olduğu bize özel bir gün. Şunu şuradan söyleyeyim ki 61. yıl Trabzon'dan buraya gelmenin yılı. 65. yıl da buraya yerleşmenin yılı olarak 65'te kutlayacağız inşallah. Göçle ilgili bir kitap yazdım. 15, 15 yıllık bir emek sonucunda bir kitap hazırladık. Bu kitapta bana emeği geçen çok kişi oldu ve sergiyi de o kitaba göre hazırladık. 15 yılda bir emek verdik. Bu tarihi bir 137 sayfalık bir kitaba sığdırdık. Okuyucularımıza sunduk. İnşallah iyi bir çalışma olur. Kitabın içeriğinde Trabzon'da 1929 yılında başlayan selden Van'a göçe kadar ve Van'da Çaykara'daki kültürle Van'daki kültüre kadar emek ve Dönerdere'de yetişen değerlere kadar yani A'dan Z'ye kadar bütün her şeyi ele aldık. //RÖP// Ben Dönerdere sakinlerinden Mehmet Döner. Biz 65 yılında çocukken geldik buraya. Kamyonların üzerine geldik. Tabii biz burada sağımızı, solumuzu bilmiyorduk. Ne zaman Trabzon, Çaykara, Uzungöl'den geldik. Eee şöylesine bizim burada imamız vardı. Dönerdere'nin imamı vardı. Dayımız oluyordu. O Ankara, Haymana'da hocalık yapıyordu. Ondan sonra bunu duyunca hemen müracaat etti. Efendim yani bu yerleşim nüfusumuz kalabalık orman bölgesi hayvan bölgesi biz devlet tarafından bu tarafa yöneltildik bazı iller vardı. En burayı Ferit Melen bize tercih ettik. Biz de Cenab-ı Allah bize burayı nasip etti geldik. //RÖP// Bayram Sezgin 1960 doğumluyum. Trabzon'dan 5 yaşında geldim. Tabii burada her şeyimiz burada. Gençliğimiz bütün güzel günleriniz buradan geçti. Bizim babalarımız büyüklerimiz oranın sel yatağı ve işte arazi nin kısa küçük oluşu olduğundan dolayı geçim sıkıntısı işte biliyorsunuz Karadeniz şeyi dağlık bölgesi. Onun için bizim büyüklerimiz o zamanın büyükleri müracaat ettiler. O zaman bir iskan durumu vardı. Bizi buraya o zaman getirdiler. Ben o zaman 5 yaşındaydım. 200 hane 2 köy olarak geldik. Bir Emek Köyü var Özalp'ın 7 km ilerisinde bir de Dönerdere mahallesi köy olarak köy köy diye o zamanlar. Şimdi mahalle olarak geçiyor. Buraya yerleştik. Durumumuz iyi. Biz seviyoruz. Ben mesela kışın Trabzon'da kalıyorum. Yazın buraya geliyorum. Ama benim gönlüm hep burada. Benim dostlarım, arkadaşlarım bütün tanıdıklarım hepsi Kürt arkadaşlar. Biz buralıyız. Burası bizim ikinci vatanımız. Memleketimiz gidip geliyoruz. Şeylerimizi kesmedik. Eee Kürtçe'yi de öğrendim. Evet Türkçe'yi de biliyoruz. Evet